Τι τύποι κάκτων υπάρχουν;

Οι κάκτοι είναι φυτά που κατακτούν τις καρδιές με μεγάλη ευκολία. Όχι μάταια, είτε λόγω των αγκάθων του είτε, πιο συχνά, λόγω των υπέροχων λουλουδιών του, είναι πολύ εύκολο να υπάρχει τουλάχιστον ένα δείγμα που συνοδεύει ανθρώπους, κάνοντας το σπίτι σας να έχει κάτι από τις αμερικανικές ερήμους.

Αλλά ξέρετε τι είδη κάκτων υπάρχουν; Όταν είναι νέοι, θα νομίζατε ότι όλοι μοιάζουν λίγο πολύ ίδιοι, και μόνο καθώς μεγαλώνουν γίνεται εμφανές το πραγματικό τους μέγεθος. Αν λοιπόν έχετε οποιεσδήποτε αμφιβολίες, θα σας μιλήσω για αυτό το ενδιαφέρον θέμα παρακάτω.

Σύμφωνα με το σχήμα του

Οι κάκτοι ταξινομούνται κυρίως από το σχήμα που αποκτά το στέλεχος, το οποίο είναι συνήθως πράσινο αφού το έργο της φωτοσύνθεσης πέφτει πάνω του καθώς δεν έχει φύλλα. Έχουμε λοιπόν:

Στήλες

Αυτά είναι αυτά με ένα ή περισσότερα κυλινδρικά στελέχη που αναπτύσσονται λίγο πολύ ίσια , σαν στήλες (εξ ου και το όνομα). Μπορεί να διακλαδίζονται ή όχι, αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι από τα πιο εντυπωσιακά, ειδικά αν είναι το είδος που πρέπει να κοιτάξετε ψηλά για να το δείτε, όπως η Carnegiea gigantea ή η saguaro.

Μέσα σε αυτήν την ταξινόμηση υπάρχουν τρεις υποκατηγορίες :

• Βασιτόνη: η διαίρεση συμβαίνει στη βάση του στελέχους.
• Μεσοτόνε: η διαίρεση συμβαίνει προς το μέσο του στελέχους.
• Αρκτικόλεξο: η διαίρεση συμβαίνει στην άκρη του στελέχους.

Στρογγυλός

Αυτά είναι αυτά που έχουν στρογγυλό ή βαρελοειδές σχήμα . Η δημοτικότητά τους είναι τεράστια, καθώς όχι μόνο υπάρχει μεγάλη ποικιλία, αλλά συνήθως δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο, γι' αυτό και καλλιεργούνται σε αυλές, βεράντες, ακόμη και σε μικρούς κήπους σε θερμές εύκρατες περιοχές.

Τα πιο γνωστά γένη είναι το Echinocactus, το οποίο περιλαμβάνει το Echinocactus grusonii (ή το μαξιλάρι της πεθεράς), το Mammillaria και το Copiapoa. Λάβετε υπόψη ότι ενώ μπορεί να αναπτύξουν ένα κιονοειδές σχήμα καθώς μεγαλώνουν, θα παραμείνουν ως επί το πλείστον σφαιρικά.

cladode

Τέλος, έχουμε κάκτους που έχουν πεπλατυσμένους μίσχους, τους οποίους ονομάζουμε cladodes. Το γένος που το αντιπροσωπεύει είναι αυτό του Opuntia.

χωρίς αιχμές

Ένας άλλος τρόπος ταξινόμησής τους είναι με βάση την παρουσία ή την απουσία αγκαθιών. Γενικά, η συντριπτική πλειοψηφία των κάκτων τα έχει, καθώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος προστασίας τους από πιθανούς θηρευτές (εκτός από τις άλλες λειτουργίες που εξυπηρετούν, όπως εξηγώ σε αυτό το άρθρο ). Ωστόσο, υπάρχουν μερικά είδη που δεν έχουν αγκάθια ή των οποίων τα αγκάθια είναι τόσο κοντά που είναι μόλις ορατά, όπως αυτά :

Astrophytum asterias

Αυτός ο μικρός κάκτος προέρχεται από τις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες και το βόρειο Μεξικό. Μπορεί να φτάσει τα 10 εκατοστά σε διάμετρο και τα 5 εκατοστά σε ύψος , και τα άνθη του είναι κιτρινωπά με πορτοκαλί κέντρο. Δεν έχει αγκάθια.

Υποδεδομένα Echinopsis

Πρόκειται για έναν σφαιρικό κάκτο ενδημικό στη Βολιβία και την Παραγουάη που μπορεί να φτάσει σε ύψος περίπου 10 εκ. και σε διάμετρο 10-15 εκ . Παράγει λευκά άνθη με διάμετρο έως 5 εκ. και δεν έχει αγκάθια.

Λοφοφόρα

Οι κάκτοι Lophophora είναι φυτά χωρίς σπονδυλική στήλη που προέρχονται από το Μεξικό. Έχουν σφαιρικό σχήμα και φτάνουν σε ύψος και διάμετρο περίπου 5-10 εκ . Παράγουν πολύ όμορφα, ροζ-λευκά άνθη.

Τα μόνα δύο υπάρχοντα είδη, το L. williamsi και το L. diffusa , κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Ρίσσις

Τα Rhipsalis είναι επίφυτοι κάκτοι που προέρχονται από την Κεντρική Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Αφρική, τη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα, την Ινδία και το Νεπάλ. Το πιο γνωστό είδος είναι το R. baccifera . Οι μίσχοι τους μπορεί να είναι πεπλατυσμένοι ή κυλινδρικοί, με χρώμα που κυμαίνεται από ανοιχτό έως σκούρο πράσινο, και τα άνθη τους είναι μεγάλα και λευκά.

Schlumbergera truncata

Ο χριστουγεννιάτικος κάκτος είναι ένα φυτό που προέρχεται από τη Βραζιλία και φτάνει σε ύψος έως και 30 εκ . Τα τμήματα του είναι πεπλατυσμένα και πράσινα, και παράγει άνθη μήκους 6-8 εκ., σε ροζ, σκούρο κόκκινο ή λευκό χρώμα.

Υπάρχουν τύποι εσωτερικών κάκτων;

Όταν δεν έχετε κήπο ή βεράντα, αλλά θέλετε να απολαύσετε μια όμορφη συλλογή κάκτων, είναι φυσιολογικό να αναρωτιέστε αν υπάρχουν είδη που μπορούν να καλλιεργηθούν σε εσωτερικούς χώρους. Και, λοιπόν, η απάντηση είναι... όχι, με λίγες εξαιρέσεις . Επειδή είναι πολύ απαιτητικοί στο ηλιακό φως, αν τους βάλουμε μέσα στο σπίτι, είναι πολύ συνηθισμένο να εμφανίσουν βλαστούς, που σημαίνει ότι οι μίσχοι τους αναπτύσσονται υπερβολικά προς μια πηγή φωτός και, για να χειροτερέψουν τα πράγματα, εξασθενούν.

Για αυτόν τον λόγο, η σύστασή μου θα είναι πάντα να τα διατηρείτε σε εξωτερικούς χώρους ή σε θερμοκήπιο εάν χρειάζονται προστασία από τον παγετό. Ωστόσο, εάν έχετε, για παράδειγμα, μια εσωτερική βεράντα με γυάλινη οροφή ή ένα δωμάτιο με παράθυρα που αφήνουν να μπει άφθονο φως, τότε θα μπορούσατε να διατηρήσετε κάκτους — οποιουδήποτε είδους. Αλλά να είστε προσεκτικοί: να θυμάστε ότι εάν καλλιεργούνταν προστατευμένοι από τον ήλιο, θα πρέπει να κάνετε το ίδιο και στο σπίτι, απλώς μην τους τοποθετείτε ακριβώς μπροστά από το παράθυρο.

Για περισσότερες πληροφορίες, σας προτείνω να διαβάσετε αυτό το άρθρο.

Και με αυτό τελειώνω. Ελπίζω να σας φάνηκαν χρήσιμα όλα όσα μάθατε  .