Εικόνα - Wikimedia / Salicyna
Οι κρεμαστοί κάκτοι δεν φαίνεται να είναι τόσο γνωστοί όσο τα παχύφυτα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κρεμαστά φυτά. Υπάρχει όμως ένα είδος που είναι πολύ, πολύ δημοφιλές, τόσο για την ασυνήθιστη εμφάνισή του όσο και για το πόσο εύκολο είναι να διατηρηθεί υγιές: η επιστημονική του ονομασία είναι Rhipsalis baccifera.
Μοιάζει λίγο με το γκι, ειδικά όταν είναι ανθισμένο, αλλά σε αντίθεση με αυτό, έχει τις δικές του ρίζες και η φροντίδα που απαιτεί είναι ριζικά διαφορετική, πολύ πιο απλή για τον καθένα μας .
Προέλευση και χαρακτηριστικά του Rhipsalis baccifera

Αυτό το φυτό ανήκει στην οικογένεια Cactaceae και είναι γνωστό ως κουβανικός κάκτος, βοτανικά ως Rhipsalis baccifera . Είναι ενδημικό στην Κεντρική και Νότια Αμερική, καθώς και στην Αφρική. Αναπτύσσει κρεμαστούς μίσχους μήκους έως 1 μέτρου και πάχους μικρότερου από 1 εκατοστό . Τα άνθη του είναι μικρά, λευκά, σφαιρικά συστάδες με διάμετρο περίπου 1 εκατοστό.
Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι γρήγορος, ώστε να μπορείτε να απολαύσετε την ομορφιά ενός φυτού ενηλίκων σε λιγότερο χρόνο από ό, τι νομίζετε. Επιπλέον, πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα με μοσχεύματα, αλλά θα το συζητήσουμε λεπτομερέστερα παρακάτω.
Ποια είναι η φροντίδα που χρειάζεστε;
Μερικές φορές, όταν πηγαίνουμε σε ένα φυτώριο, προκύπτει το εξής ερώτημα: γιατί να πάρουμε έναν κρεμαστό κάκτο; Επειδή, όσο κι αν αγαπάμε αυτά τα είδη φυτών, μπορεί να μην ξέρουμε πού να τα βάλουμε , και για καλό λόγο. Οποιοσδήποτε άλλος κάκτος, όπως για παράδειγμα ο Ρεμπούτια, αναπτύσσεται χωρίς προβλήματα σε μια συμβατική γλάστρα τοποθετημένη σε ένα τραπέζι ή άλλη επίπεδη επιφάνεια. Τι γίνεται όμως με εκείνους με κρεμαστούς ή/και βλαστούς που σέρνονται;
Λοιπόν. Μια πιθανή λύση είναι να τα κρατήσετε στο μπαλκόνι , αφήνοντας τα στελέχη τους να φυτρώνουν μέσα από τα κενά. Ή σε μια γλάστρα από τερακότα τοποθετημένη σε έναν ψηλό στύλο . Ή δίπλα σε έναν κορμό δέντρου (που στηρίζεται σε έναν πάσσαλο, αν χρειάζεται).
Από όλους τους κρεμαστούς κάκτους, ο Rhipsalis baccifera είναι ένας από τους καλύτερα προσαρμοσμένους στη ζωή σε οποιοδήποτε από αυτά τα περιβάλλοντα. Γι' αυτό είναι τόσο ενδιαφέρων.
Τοποθεσία
Παρόλο που σας δώσαμε μερικές ιδέες παραπάνω, είναι σημαντικό να το τοποθετήσετε σε ένα μέρος όπου δεν εκτίθεται σε άμεσο ηλιακό φως.
Έχετε επίσης τη δυνατότητα να το αναπτύξετε σε εσωτερικούς χώρους, αλλά σε αυτήν την περίπτωση το δωμάτιο πρέπει να είναι πολύ καθαρό.
Γη
- Γλάστρα: μπορείτε να το γεμίσετε με καθολικό υπόστρωμα αναμεμιγμένο με περλίτη σε ίσα μέρη, αλλά σας προτείνουμε περισσότερο την ελαφρόπετρα (προς πώληση Aquí) γιατί θα διευκολύνει τη ριζοβολία. Το δοχείο πρέπει να έχει τρύπες στη βάση του μέσω των οποίων μπορεί να διαφύγει η περίσσεια νερού.
- κήπος: αναπτύσσεται σε εδάφη με εξαιρετική αποστράγγιση. Εάν αυτό που έχετε είναι πολύ βαρύ και τείνει να συμπιεστεί, κάντε μια τρύπα περίπου 50 x 50cm και γεμίστε την με ελαφρόπετρα.
Πότισμα
Η Rhipsalis baccifera χρειάζεται αραιό πότισμα , αλλά όχι υπερβολικό. Για να αποφύγετε προβλήματα, συνιστάται να ποτίζετε μόνο όταν το υπόστρωμα ή το έδαφος είναι εντελώς στεγνό . Δηλαδή, εάν το κλίμα είναι ζεστό και ξηρό, αυτό θα σήμαινε πότισμα κατά μέσο όρο δύο φορές την εβδομάδα το καλοκαίρι και μία φορά την εβδομάδα τον υπόλοιπο χρόνο.
Εάν το έχετε σε μια κατσαρόλα, είναι προτιμότερο να μην βάζετε μια πλάκα κάτω από αυτήν, καθώς το νερό που παραμένει μπορεί να σαπίσει τις ρίζες, εκτός εάν απορριφθεί αμέσως μετά το πότισμα.
Συνδρομητής
Εικόνα - Wikimedia / Salicyna
Από τις αρχές της άνοιξης έως τα τέλη του καλοκαιριού, είναι καλή ιδέα να λιπάνετε τον κάκτο σας με ένα συγκεκριμένο λίπασμα , είτε υγρό (διαθέσιμο εδώ ) είτε κοκκώδες (διαθέσιμο εδώ ). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ακολουθήσετε τις οδηγίες στη συσκευασία, διαφορετικά ο κίνδυνος υπερβολικής λίπανσης (και επομένως απώλειας του φυτού) θα είναι υψηλός.
Πολλαπλασιασμός
Η Rhipsalis baccifera πολλαπλασιάζεται πολύ καλά από μοσχεύματα βλαστών καθ' όλη τη διάρκεια της άνοιξης . Για να το κάνετε αυτό, ακολουθήστε τα εξής βήματα:
- Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να κόψετε ένα στέλεχος μήκους τουλάχιστον δέκα εκατοστών με ψαλίδι που είχε προηγουμένως απολυμανθεί με, για παράδειγμα, φαρμακείο αλκοόλ ή άλλο απολυμαντικό.
- Στη συνέχεια, το τραύμα κοπής αφήνεται να στεγνώσει για περίπου 6-8 ημέρες.
- Στη συνέχεια, μια κατσαρόλα διαμέτρου 6,5 εκατοστών - με τρύπες στη βάση της - γεμίζεται με pomx και η κοπή φυτεύεται στο κέντρο.
- Τέλος, το δοχείο ποτίζεται και τοποθετείται σε φωτεινή περιοχή (αλλά χωρίς άμεσο ήλιο).
Μετά από περίπου 15-20 ημέρες θα αρχίσει να ριζώνει. Τώρα, πρέπει να το αφήσετε σε αυτό το δοχείο μέχρι να δείτε τις ρίζες να βγαίνουν από τις τρύπες αποστράγγισης.
Πληγές και ασθένειες
Είναι γενικά ανθεκτικό. Ωστόσο, τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες μπορούν να προκαλέσουν σημαντική ζημιά, εκτός εάν καταπολεμηθούν, για παράδειγμα, με γη διατόμων (διαθέσιμη προς πώληση ).
Αγροτικότης
Αντέχει στο κρύο, αλλά όχι στον παγετό . Η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί να αντέξει είναι 0 βαθμοί, αν και είναι καλύτερο να μην πέσει κάτω από 5ºC.
Εικόνα - Wikimedia / Krzysztof Ziarnek, Kenraiz
Τι πιστεύατε για αυτόν τον κάκτο;
Δείκτης