Το Welwitschia mirabilis είναι ένα φυτό που αποτελεί πρόκληση για όλους τους λάτρεις των παχύφυτων . Δεν είναι ιδιαίτερα διακοσμητικό, αλλά είναι τόσο δύσκολο στη φροντίδα του που η επιτυχία με αυτό αποτελεί πηγή υπερηφάνειας.
Επειδή προέρχεται από μια από τις πιο ξηρές και θερμές περιοχές του κόσμου, η προσπάθεια προσαρμογής του σε ένα ηπιότερο κλίμα συχνά έχει άσχημα αποτελέσματα. Παρ 'όλα αυτά, αυτό είναι ένα ιστολόγιο με παχύφυτα και πρέπει να περιλαμβάνει προφίλ όλων των ειδών: το προφίλ της Welwitschia mirabilis είναι απαραίτητο.
Πως είναι?
Η Welwitschia mirabilis είναι ένα μονοτυπικό είδος (το μόνο στο γένος Welwitschia) που περιγράφηκε από τον Joseph Dalton Hooker και δημοσιεύτηκε στο The Gardeners' Chronicle & Agricultural Gazette το 1862. Είναι ένα φυτό ενδημικό στην έρημο Namib που αναπτύσσεται από έναν παχύ κορμό από τον οποίο βλασταίνουν μόνο δύο φύλλα . Αμέσως μετά τη βλάστηση, εμφανίζονται οι κοτυληδόνες, οι οποίες στη συνέχεια αναπτύσσονται σε αυτά τα δύο φύλλα.
Τα άνθη προκύπτουν από ένα τελικό στέλεχος στο κέντρο του φυτού και έχουν πορτοκαλί χρώμα. Οι σπόροι είναι φυτά, με ελασματοειδή φτερά, και έχουν μέγεθος περίπου 2 εκατοστά.
Ποιες είναι οι νοιάσεις τους;
Για να διατηρηθεί ένα Welwitschia mirabilis υγιές, πρέπει να φυτευτεί σε μια μεγάλη, βαθιά γλάστρα με υπόστρωμα που στραγγίζει πολύ καλά . Μάλιστα, συνιστάται ιδιαίτερα η χρήση απλής ελαφρόπετρας, είτε μόνη της είτε αναμεμειγμένης με πλυμένη άμμο ποταμού. Επιπλέον, πρέπει να ποτίζεται με φειδώ: μία φορά κάθε 10-15 ημέρες το καλοκαίρι και μηνιαίως τον υπόλοιπο χρόνο.
Ωστόσο, δεν έχει νόημα να το έχουμε στο καλύτερο υπόστρωμα εάν το κλίμα δεν είναι κατάλληλο. Η μέγιστη θερμοκρασία μπορεί εύκολα να φτάσει τους 40ºC, αλλά η ελάχιστη δεν πρέπει να πέσει κάτω από τους 0ºC. Εάν συμβεί αυτό, θα πρέπει να το προστατεύσουμε σε ένα θερμαινόμενο θερμοκήπιο.